Afwisseling is het grote feest van schrijven en journalistiek. Dat moet ook gelden voor de schrijver zelf. Ik ben 65 nu, tijd om plaats te maken en bakens te verzetten.
Mijn laatste artikel over Q-koorts is gepubliceerd. Er verschijnen nog bijdragen in de AOb-nieuwsbrief medezeggenschap van deze maand. En ik heb een boek in voorbereiding, waarover straks meer.
De vut was ooit mijn reddingsboei
In 1984 kon ik, vers gediplomeerd, beginnen in het vak op een tijdelijke arbeidsplaats bij de Goudsche Courant. De net ingevoerde vut-regeling bood vervroegd pensioen aan senioren en mikte op verjonging van redacties. In een tijd van hoge jeugdwerkloosheid was dit de reddingsboei voor heel wat medestudenten aan de school voor de journalistiek.
Na 25 jaar dagbladjournalistiek ben ik verder gegaan als freelancer en dat was net zo’n plezierige periode.
Een nieuwe afslag
Zoals velen van jullie weten werd ik begin 2024 geconfronteerd met een levensbedreigende ziekte. Met dank aan steun van mijn geliefde, iedereen om ons heen en de experts van het Antoni van Leeuwenhoek kan ik mijn levenspad vervolgen. In welke richting, is de vraag na zo’n ervaring.
Het verdienmodel van freelance journalistiek staat onder druk. Mede daarom voelt het niet oké om betaalde klussen te blijven doen die net zo goed passen bij jongere collega’s. Ik ben zo gelukkig dat ik de periode tot de AOW-datum kan overbruggen. Voor mij is het tijd om deze afslag te nemen.
Boek in de maak
Stilzitten achter de geraniums is niet mijn stijl. Ik verwacht meer te doen voor mensen en organisaties in mijn omgeving. Uiteraard houd ik een oogje op het dossier Vahstal versus Amersfoort. Verder komt er vast wel iets voorbij dat de schrijfspier op vrijwillige basis prikkelt.
In de aanloop naar het daadwerkelijke pensioen blijf ik tot medio 2027 bestuurslid van de Auteursbond. De komende tijd voltooi ik nog een boeiend project op verzoek van de stichting Regionaal Spitwerk. Dat is de uitgever van mijn boeken over kunsthal KAdE, ondernemer Hans Vahstal en de Leidsche Rijntunnel. Dit keer is het onderwerp de Westelijke Ontsluiting in Amersfoort, voor de kenners ook bekend als de Westtangent, de Westradiaal en de Westelijke Rondweg. En een beetje over de opvolger daarvan, Fiets Veilig Westzijde Amersfoort.
De komende maanden zijn gereserveerd voor research, gesprekken en schrijven over dit pijnlijke miljoenendossier in mijn voormalige woonplaats.
Het treintje op de foto had je natuurlijk al herkend: diesellok V65 van de Duitse spoorwegen. Al een tijdje met pensioen.