Ha, een nieuwe pakketautomaat op loopafstand. Maar een bestelling erheen krijgen? Dat bleek niet eenvoudig.
Aan de ene kant leef ik mee met pakketbezorgers die van het ene naar het andere adres moeten reizen. Aan de andere kant is lang niet alles eenvoudig verkrijgbaar in winkels. Wie kan al die maten en variaties van producten op voorraad houden?
Dus ja, ik bestel ook vaak online. En dat is niet altijd goed voor de uitstoot van broeikasgassen en de arbeidsomstandigheden in de bezorgsector. De tussenweg: laat het pakje bezorgen bij een afhaalpunt. Uiteraard heeft zo ongeveer iedere bezorgdienst een eigen afhaalpunt, dus dat is kiezen geblazen.
Pakketpunt 0.1
Nieuw in de wijk, eind februari: een automaat van Budbee, gevestigd in een kersverse supermarkt. Daar kunnen meerdere bezorgdiensten hun spullen afleveren. De klant krijgt een pincode en daarmee open je het deurtje.
Interessant!
Totdat de statusmeldingen per e-mail binnenkwamen en het tijd werd voor contact met de helpdesk.
We zijn inmiddels een week verder en de statuspagina van dat ene pakje ziet er spectaculair uit.
Tot zover de ambitie om minder broeikasgassen te veroorzaken.
En nu?
Wat is er gebeurd op dat distributiecentrum waar mijn pakje vannacht werd gesorteerd? Waren de sorteerders het zat om dit doosje voor de tweede keer te behandelen? Van de lopende band gevallen? Verpakking beschadigd tijdens de reis?
Ik zal het nooit weten. De helpdesk, vanmorgen:
Ben benieuwd. De inhoud van het pakje blijft van belang, een handig onderdeel dat niet kan bederven. Het zal vermoedelijk een herhaalde bestelling worden. Nu nog bedenken hoe ik die ga laten leveren.