Ik ben een gemakkelijke prooi voor de opsporingsdiensten: al mijn gewone reizen maak ik met het openbaar vervoer en sinds het me lukte om de ov-chipkaart van de NS te activeren, reis ik op saldo. Dat is lekker makkelijk: altijd voldoende reistegoed en TransLink houdt de trajecten bij. Het is ook handig voor de boekhouding, ik ben nooit meer een kaartje kwijt zolang het werkt.
Lichtzinnig? Beslist, voor wie de stroom aan onthullingen van Brenno de Winter volgt. Dat ov-chipgebeuren gaat kreunen onder de zware belasting van miljoenen gebruikers. Vandaag zag ik daar het eerste zekere voorbeeld van. De conducteur keek hulpeloos naar mijn chipkaart en zwaaide wat symbolisch met zijn kniptang. Het digitale controle-kaartlezertje vertoonde kuren. Zoals zo vaak, voegde deze conducteur eraan toe. Ja, ook bij collega’s, echt niet alleen dit exemplaar.
Dacht ik al! Te vaak houdt een conducteur de chipkaart voor z’n leesmachientje zonder dat hij iets laat blijken over de vertoonde informatie. Er piept ook nooit wat, je ziet zelfs geen lichtje. Zou dit een variant zijn op de nieuwe kleren van de keizer?